Koppeldans is geweldig

Dat weten jullie allemaal, maar het is geen wondermiddel, want:
          * koppeldans verbetert je houding niet vanzelf.
          * koppeldans verbetert je lichaamstonus (lichte spanning) niet vanzelf.
Dansen met een partner VRAAGT net lichaamstonus en een goede houding, maar al dansend verbeter je dat niet automatisch ! Laten we dat even bekijken.
We weten allemaal wat er tegelijk gebeurt tijdens het dansen: leiden en volgen, bewegen, navigeren in de ruimte, timing, de dynamiek van de muziek, je partner doet iets onverwachts, jij reageert daarop, gedachten in je hoofd zoals: “Welke figuur komt hierna?” enzovoort…

Het is gewoon enorm veel tegelijk.
Dingen zoals houding, juiste lichaamstonus, lichaamsbewustzijn, die moeten vanzelf gebeuren, of ze gebeuren niet. Maar in koppeldans krijgen die dingen niet de aandacht die nodig is om echt te verbeteren. Ze draaien wel iets of wat mee, maar op een laag pitje, omdat zoveel andere dingen je aandacht opeisen.
En net daarom blijft die zo belangrijke basis – je lichaamstonus en je houding – vaak onderbelicht. Er wordt misschien wel gezegd dat dansen je actieve houding verbetert. In de praktijk klopt dat niet echt. Het is zelfs omgekeerd: je hebt die actieve houding nodig om goed te kunnen dansen.

Waarom is dat zo belangrijk?
Zonder lichaamstonus kan je niet soepel, gecontroleerd en precies bewegen. Niet alleen, en al zeker niet met een partner. Zonder de juiste opspanning ben je als een zeil zonder wind.
De meeste beginnende dansers hebben te weinig lichaamstonus, komt daar de stress bij van moeilijke choreo, dan worden ze te gespannen en stijf.
De magie zit in het midden, in een actieve, gedragen basisspanning die we tonus noemen.
Die midden zone moet je los van het dansen activeren. Je moet je lichaam daarop trainen en het ELKE DAG herinneren aan wat je eraan zal vragen tijdens het dansen. In het Engels noemen ze dat Core Strenght, of zeg maar de stabiliteit van je romp door getrainde buik- en rugspieren.

Belangrijk:
Lichaamstonus trainen tijdens het dansen is eigenlijk een illusie. Tijdens het dansen ben je bezig met… dansen. Niet met basisprincipes zoals houding of spanning. Die moeten automatisch meedraaien. Je autopiloot moet dat overnemen. Je hoofd heeft al werk genoeg.

Wat kan je dan doen?
Zoek in je dagelijkse leven momenten waarop je meerdere keren per dag bewust op de bal van je voeten gaat staan en dat ook even volhoudt. Klassiekers: tanden poetsen, in de rij staan, wachten op tram of bus, enzovoort. Daar hadden we het al over in een vorige nieuwsbrief.

Vergeten? Mail ons en we sturen je de tekst weer toe.
Pas als je dat in het dagelijks leven regelmatig doet, is de kans groter dat het ook in je dans zit. Je lichaam is zoals een instrument: als je het pas stemt op het podium, ben je te laat. Hier zijn geen shortcuts.
Het mooie aan focussen op die actieve basistonus, is dat niet alleen je dans er beter van wordt. Je vitaliteit gaat erop vooruit, je lichaamsgevoel verbetert, je stofwisseling krijgt een boost. Je voelt je gewoon beter in je vel.

Pro-tip:
Dans eenvoudige passen, op een rustig tempo. Liefst alleen, maar met partner kan ook. Hou het simpel. Zo kan je je houding en tonus continu in het oog houden. Hoe complexer je danst, hoe sneller de muziek, hoe sneller je terug in “zombiemodus” schiet: niet meer bewust, niet meer gecontroleerd.

Het klinkt simpel, maar het is allesbehalve eenvoudig als je het echt probeert.

Dus:
Sta je nu op en probeer je het? Of blijft het bij de theorie? Dat zou toch zonde zijn?

Heb je aan- of opmerkingen over deze nieuwsbrief, dan horen we dat supergraag op: info@dansclub.be