Hoe we evolueren van niet-kunnen naar moeiteloos beheersen. Het volgende model hebben we te danken aan Martin M. Broadwell en zijn boek van 1969, Four Stages of Competence.
Van onbewust onbekwaam naar onbewust bekwaam – zo verloopt leren écht
1. Onbewust onbekwaam
Je weet niet wat je niet weet en dus lijkt alles wat je doet normaal… tot iemand je er op wijst.
2. Bewust onbekwaam
Je beseft wat er ontbreekt. Dit is vaak confronterend, maar ook het echte startpunt om te kunnen verbeteren.
3. Bewust bekwaam
Het lukt, maar alleen met je volle aandacht op dat ene verbeterpunt. Je denkt stap voor stap na bij wat je doet, maar tegelijkertijd kan je aan niets anders denken.
4. Onbewust bekwaam
De vaardigheid is geïntegreerd. Je voert ze automatisch uit, zonder nadenken. Nu kan je combineren met andere aandachtspunten.
Belangrijk: de laatste stap is de moeilijkste. Niet omdat ze technisch het zwaarst is, maar omdat ze tijd, herhaling en vertrouwen vraagt. Je moet loslaten. Stoppen met controleren. Durven vertrouwen op wat in je systeem zit. Dat vraagt geduld. Maar precies daar ontstaat vrijheid.
Blijf oefenen. Blijf herhalen. En vertrouw het proces.
Oefen trouwens geen geheel van vaardigheden. Deel ze op en oefen ze stuk voor stuk. Alleen dan worden het automatismen.
Een typische situatie in een dansles:
Er wordt een figuur uitgelegd en de deelnemers moeten die inoefenen op muziek. Het ene koppel danst de figuur ogenschijnlijk moeiteloos. Het andere strompelt wat door de beweging. De ene lacht wat ongemakkelijk en een tikje gefrustreerd. De andere lijkt het allemaal vanzelfsprekend te vinden.
Ze zijn net van fase 1 naar fase 2 geschoven. Ze weten nu dat er (weer) iets is dat ze niet kunnen. Sommigen gaan vlot verder naar fase 3. Anderen doen daar wat langer over. Verder doorgaan naar fase 4 is echter voor iedereen een kwestie van herhalen en doorzetten.
Maar er is iets wat je van buitenaf niet ziet:
Het beste koppel in de zaal heeft meer gemeen met het meest onzekere koppel dan met het koppel dat gewoon thuisgebleven is.
* Ze hebben zich allebei ingeschreven voor de les en zich daartoe
geëngageerd.
* Ze zijn allebei komen opdagen, misschien wel na een lange werkdag.
* Ze hebben allebei aanvaard dat er momenten zullen zijn waarop iets
niet lukt.
* Ze zetten zich allebei in een situatie waarin ze niet alles onder controle
hebben.
* En ze hebben allebei al fouten gemaakt.
Het verschil zit niet (alleen) in talent. Ook niet in het aantal figuren dat ze beheersen. Zelfs niet in hun ritmegevoel. Het echte verschil? Doorzettingsvermogen.
* Echt succes in Social Dancing is vaak niets anders dan volhouden.
* Het is de moed om bewegingen te oefenen die je (nog) niet kan.
* Het is de bereidheid om je “belachelijk te voelen” (ook al zit dat vooral
in je eigen hoofd) tot je de beweging eindelijk onder de knie hebt.
* Het is doorgaan na een mislukte poging.
* Het is niet terugvallen op het bekende (maar spijtig genoeg verkeerde)
gevoel.
* Het zijn diegenen die blijven doorgaan en weer rechtstaan als ze
struikelen.
* Het zijn diegenen die zichzelf niet “slecht” noemen omdat het nog niet
vlot wil lopen.
* Het zij diegenen die blijven fouten maken, maar daarom niet stoppen.
Veel mensen haken in hun hoofd al af na een eerste stroeve les. Het oordeel is meteen: “Ik kan dit niet. Ik ben niet goed genoeg.”
Breaking news: Bij social dancing gaat het niet om perfect zijn. Het gaat erom dat je blijft dansen en er het beste van maakt. Succes in alle vormen van dansen is zelden puur talent. Het is herhaling. Blijven gaan.
Koppels die dat aanvaarden, staan na verloop van tijd veel steviger. Ze leiden duidelijker. Ze volgen ontspannener. Ze lachen vaker. Niet omdat ze van de ene dag op de andere talent hebben ontwikkeld, maar omdat ze zijn blijven doorgaan en het – soms hobbelige – parcours als deel van hun doel hebben aanvaard.
De zetel thuis? Die is veilig! Daar zijn geen mislukte draaien, geen ritme problemen, geen korte momenten van onzekerheid. Maar op die zogezegd veilige zetel groeit ook niets, of hoogstens wat zure commentaren op sociale media.
Groei gebeurt echter tussen twee mislukte pogingen en het “nog eens!” Tussen “Dat kan ik nog niet” en “Hé, nu lukt het wel.”
Dus als jij nu in zo’n moment zit waarin je denkt dat iedereen verder staat dan jij, dan:
* ben je niet “slecht”,
* zit je gewoon midden in een leerproces,
* en net daar wacht je volgende stap.
Het is alleen een kwestie van tijd… als je tenminste blijft doorgaan.
Happy Dancing !!!
Heb je aan- of opmerkingen over deze nieuwsbrief? Vragen in het algemeen? Dan horen we dat graag. Stuur dus een mail naar info@dansclub.be
Adres: Administratie: Kleine Wouwer 76, 1860 Meise
Links: Lokerse Dansclub
Feedback: Heb je op- of aanmerkingen, dan horen we dat graag: info@dansclub.be 0471 135 643
© Copyright 2025 -Frank en Lily Aerts-Geerinck
Social Dancing Academie
Op deze website
Home
Wat is Social Dancing
De vijf pijlers
Videotime 1 en 2
Videotime 3 en 4
Videotime 5 en 6
Videotime 7
Videotime 8
Videotime 9
Over ons
Nieuwsbrief
Lokerse Dansclub
Dansclub Terpsichore
Nieuwsbrief
inschrijving is gratis
Schrijf in op onze nieuwsbrief: Email invullen en klikken op "Inschrijven"
Site was made with Mobirise